Od tego momentu mowa staje się narzędziem myślenia lo­gicznego. Rozwój mowy jest ściśle sprzężony z rozwojem myśle­nia (i innych procesów psychicznych oczywiście też). Trzeba pa­miętać, że sprzężenie w tym wypadku ma charakter dwukierun­kowy. Myślenie dziecka zmierza w kierunku uogólnienia poszcze­gólnych faktów, przedmiotów i stosunków pomiędzy nimi, a na­stępnie konkretyzacji wiedzy. Szczególne znaczenie ma rozwój umiejętności wykrywania i ustalania związków przyczynowo–skutkowych oraz dokonywania analizy (zjawisk i przedmiotów) i syntezy istotnych elementów, wyodrębnionych w toku analizy. Opanowanie umiejętności analizy i syntezy ma istotne znaczenie w opanowaniu nauki czytania i pisania.